Zilversmid

Meestal wanneer er eigenlijk wat hetere ijzers te smeden vallen, krijg ik zin om zoals de spreekwoordelijke schoenlapper niet bij mijn leest te blijven. Niet dat ik werkelijk een bepaalde leest heb, ik ben meer de mens van twaalf stielen, dertien ongelukken gezien ik zo'n rusteloze natuur ben die alles wil proberen. Maar het schuim blijft bovendrijven en mijn passies schilderen en schrijven komen wel weer telkens boven maar nooit in zo'n intens langdurende sessies dat ik mezelf werkelijk kan perfectioneren zoals zou moeten.

Ditmaal werd het zilversmeden. Schitterend vak. Een ring was de doelstelling. Hoewel ik onvoorstelbaar veel bewondering heb voor het goddelijke filegraanzilverwerk zoals het in Malta wordt gemaakt, ben ik aardser, lomper zeg maar. Ik werkte met twee spelden als werktuigen maar maakte toch een redelijk robuust juweel. Het is een combinatie van al mijn liefdes, of toch een groot deel ervan: lezen, boeken, schrijven, antiquariaat, tuinieren, zonnebloemen.
Onvoorstelbaar mooie ervaring wanneer het zilver witgrijs uit het vuur komt en dan langzaamaan door het polieren zilver begint te glanzen. 

En alweer eens bedenk ik dat ik weer jong wil zijn en op de drempel van de universiteit staan, zoals ik me vandaag voel: ik zou me keren en een opleiding zilversmid volgen.

Waarom een blog?

Letters en woorden,

hebben ze zin? in wat?

vroeg de Kaligraaf.

Dat vroeg ik me af. En daarom stond hier eerst een tijdje een lege template. Ik was er niet helemaal uit:

"Waarom nog een blog op de onmetelijke blogboom enten?"

"Wie zit daar op te wachten?"

"Niemand!"

Zo gaat dat in mijn hoofd. Ik heb het dikwijls aan de stok met mezelf. In een stream of consciousness zoals ze dat noemen. Mijn favoriete schrijfstijl maar zeker niet de meest gesmaakte. En eenvoudig is het ook al niet. Je moet namelijk ervoor zorgen dat het nog leesbaar blijft voor de lezers. En boeiend en flitsend. Want we leven in een zapcultuur. Je mag dus niet te lang uitwijden over dingen en je mag ook niet teveel introspectie doen.

Maar ik hoorde een tijdje geleden iemand praten over een heel interessant project: "Elke dag iets creatief doen!" Hij noemde het titanenwerk maar het verandert je leven, zo zei hij. Hij zette het prompt op zijn facebook-profiel en ik klikte meteen de 'vind ik leuk' aan.

Daarna bedacht ik; "Tiens, ik doe elke dag iets creatief."
Maar dacht dan: "Is dat wel zo? Doe ik elke dag iets creatief? Is het echt elke dag? Of denk ik dat alleen maar? Zou ik het niet moeten catalogiseren? Heeft iemand er iets aan? Doe ik er iets mee?"

En op al die vragen bleek die blog dan uiteindelijk weer het antwoord te zijn.

En dat is de reden!

Liefs,

jv