Posts tonen met het label Valentijn. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Valentijn. Alle posts tonen

donderdag 14 februari 2013

En dan nu: de liefde!

Vandaag is het Valentijn. Omdat het voor de meeste mensen een vinger op de wonde is en voor de anderen meestal alleen commercieel gedoe, geven we een alternatief. Maar eerst dit: we hebben hier in Villa Liervinck als belangrijkste goede voornemen voor dit jaar: consuminderen. 't Is een draak van een woord maar een prachtige instelling. We trekken dit graag door naar vandaag. Voila, zo is dat lelijke commerciĆ«le al weggewerkt. En dan nu: de liefde! Omdat Valentijn, of het nu afkomstig is van de heilige Valentijn of van het Romeinse Lupercalia wel van ver of van dicht iets te maken heeft met de liefde, doen we er een beetje aan mee. Want 't is toch iets moois, nietwaar? Aan de keukentafel met zicht op de verkleumde tuin maken we, de kinderen van Villa Liervinck en ik, spat-schilderijtjes met oude tandenborstels op papier-overschotten in zeemzoete kleurtjes en schrijven we gedichtjes. Naar elkaar, naar opa en oma, naar de buschauffeur en zo. En naar vriendjes en vriendinnetjes. Die post komt niet meer op tijd maar we hopen er toch wat vrolijkheid mee rond te strooien in afwachting van de lente. Zou dat niet de echte reden voor Valentijn zijn? Die koude maand overbruggen naar de lentemaand? 't Is een korte maand, 28 dagen, en net in de helft ervan een feestje, de 14de, twee weken uitkijken ernaar en twee weken nagenieten en die ellendige maand is voorbij. 
Leve de lente! 
Leve de liefde. 
We <3 you!

,

maandag 14 februari 2011

Graag zien

Kleine dingen die
grote emoties moeten
tonen, cadeautjes.



Zelfgemaakt en zelfgekocht.
Dochtertje van zes vroeg deze Valentijn aan twee lieve, lieve, lieve, lieve mensen of ze haar meter en peter wilden zijn. Peter en Meter zeiden "ja". Iedereen beetje emo en dan kwamen de pakjes op tafel; een kopje koffie en een paar oorbellen in een sausje uit Parijs. En een nog niet helemaal in kannen en kruiken belofte van een bezoekje aan de wereldstad, allemaal samen!
Nu we toch familie zijn <3

vrijdag 11 februari 2011

Bedenkseltje

laatste pagina
van de krant bij het ontbijt
bedenksel van mij.

(en ik blij!)



 
(bron: Weekblad Pano, 9 februari 2011, Valentijnspecial)

't Is natuurlijk 'fictie' aangezien er hier thuis vier blondkopjes zijn in alle gradaties van blond maar het is een verwoording van de angst die bij iedereen leeft, die intens liefheeft (veronderstel ik). 
De achtergrond is geschilderd door mijn dochtertje van zes. Acryl op doek. (Omdat ik vind dat kinderen met goed materiaal moeten leren werken om gepassioneerd te geraken voor kwaliteit en gedreven om er iets moois mee te maken.)